طبعی بهم رسان که نباید کتاب دید

حرف تعین من وما آنقدرنبود

عالم به چشم صفر رقوم حساب دید

در درسگاه عشق دلایل جهالت است

اشک سر مژه به تامل رسیده ایم

خود را ندید کس که نه پا در رکاب دید

فرصت کجاست تا سوی هم چشم واکنیم