جهان حادثه از وضع من گرفت سبق

برون ز گرد کدورت نمی توان گردید

به روزگار مثل گشت بی زبانی من

خموشی آنهمه خون شد که داستان گردید

بقدر گردش رنگ من آسمان گردید

چو طفل اشک مپرس از رسایی طبعم

ز خود گذشتم اگر درس من روان گردید