تیغ ز دست افکنید سر سپرافکن برید

نیست دوام حضور جز به ثبات قدم

گر در دل می زنید حلقه آهن برید

چون مه نوگرکنید دعوی میدان عشق

هرکس از آداب ناز آنقدر اگاه نیست

نذر دم تیغ یار سر به کف من برید

قاصد ملک ادب سرمه پیام حیاست