همان بجاست خودآرایی دماغ فضول

همین ورق بهم آرید و دفترش گیرید

محیط عشق تلاش دگرنمی خواهد

ک ره خوربد به تسلیم وگوهرش گیرید

چو شمع گر همه با هر گلی سرش گیرید

مزاج دون به تکلف غنی نمی گردد

سم است اگر سم خر جمله در زرش گیرید