چو شمع گر همه با هر گلی سرش گیرید

محیط عشق تلاش دگرنمی خواهد

ک ره خوربد به تسلیم وگوهرش گیرید

همان بجاست خودآرایی دماغ فضول

مزاج دون به تکلف غنی نمی گردد

سم است اگر سم خر جمله در زرش گیرید

به وعظ عبرت اگر ممتحن شود توفیق