به وعظ عبرت اگر ممتحن شود توفیق

چو شمع گر همه با هر گلی سرش گیرید

مزاج دون به تکلف غنی نمی گردد

سم است اگر سم خر جمله در زرش گیرید

ز خود برآمدنی هست منبرش گیرید

گواه دعوی عشق انفعال جراتهاست

جبین اگر عرق انشاست محضرش گیرید