پر نور دیده ای که به این توتیا رسید

حرف بلند کس نشنیده است زیر خاک

یارب چسان پیام تو درگوش ما رسید

آیینه از غبار خطت جلوه صفاست

بر رنگ و بوی صد چمن آشفتگی نوشت

زان طره نسخه ای که به دست صبا رسید

بوسید پای او عرق شرم هستی ام