یار دارد پرسش احوال دورافتادگان

تا کنم سامان آب آتش به بنیادم رسید

حسرتی در پرده نومیدی دل دشتم

سوختنها چون سپند آخر به فریادم رسید

کو فراموشی که گویم نوبت یادم رسید

سنگ هم گر واشکافی یار می آید برون

این صدا از بیستون و سعی فرهادم رسید