ورنه این ذره که ماییم به دیدن نرسید

هر کجا پای نهی خاک به زیر قدم است

ما نرفتیم به جایی که رسیدن نرسید

چشم روزن مگر از بی نگهی دریابد

چه کنم با دو جهان بار ندامت بیدل

قوت من که به یک ناله کشیدن نرسید