پیش درش ز خجلت تسلیم بیدل است

دارد تبسمی که نیاید ز ماه عید

هرچند از هلال رقم کرد روزگار

در چشم اعتبار خطی از گواه عید

تا آسمان نشان لب عذرخواه عید