این ره خوابیده شد از لغزش مژگان سفید

تا کجا روشن شود عجز ترددهای خلق

بحر هم در خورد گوهر می کند دندان سفید

جاده پیمای عدم بودیم و کس محرم نبود

شبهه تحقیق نقشی می زند بر روی آب

جز سیاهی هیچ نتوان شد درین میدان سفید

زنگ دارد جوهر آیینه عرض کمال