چو داغ پنبه بود دیده ام سیاه و سفید

مژه به نرگس نیرنگ ساز او می گفت

غزاله ای چو تو نشنیده ام سیاه و سفید

ز بس شرار خیال تو در نظر دارم

ز داغهای دل و اشک چشم تر بیدل

گل بهار جنون چیده ام سیاه و سفید