فرصت ناز شرار، آینه عبرت ماست

به تکلف نتوان اینهمه هموار دمید

اثر فیض ز معدومی فرصت خجل است

صبح این باغ نفس در پس دیوار دمید

زین ادبگاه نبایست به یکبار دمید

باز اندیشه انشای که داری بیدل

که خط ازکلک تو چون ناله زمنقار دمید