به زردی دو رخساره چون آفتاب

نباید که یکسر پر از خون کنند

ز تن جامه شاه بیرون کنند

بشد آسیابان دو دیده پر آب

همی گفت کای روشن کردگار

تویی برتر از گردش روزگار

تو زین ناپسندیده فرمان او