نقد راحت برده اند از کیسه گاه زندگی

تیغ اگر بر سر نباشد تیشه ای بر پا زنید

شهرت موهوم ننگ بی نشانی تا به کی

آتش گمنامیی در شهپر عنقا زنید

بعد از این چون شعله در خاکستر خود وازنید

خاک صحرای فنا خمخانه جوش بقاست

یک قلم ساحل شوید و ساغر دریا زنید