کشته تیغ نگاه لاله رویانیم ما

بعد از این چون شعله در خاکستر خود وازنید

خاک صحرای فنا خمخانه جوش بقاست

یک قلم ساحل شوید و ساغر دریا زنید

شمع داغی بر سر لوح مزار ما زنید

بزم ما را غیر قلقل مطربی در کار نیست

ساقیان دستی به ساز گردن مینا زنید