یک سر مژگان اگر مردید سر بالا کنید

ساقی این بزم بی پرواست مستان بعد ازین

چشم مخمورش به یاد آرید و مستیها کنید

غیرت آن قامت رعنا بلند افتاده است

می کند یک دیده ی بیدار کار صد چراغ

روزنی زین خانه تار بک بر دل واکنید

زین عمارتها که طاقش سر به گردون می کشد