نیستم سرو که پا در گلم آزاد کنید

عمرها شد عرق آلود تلاش سخنم

به نسیم نفس سوخته ام یاد کنید

بوی گل تا نشوم ننگ رهایی نکشم

صورت ناوکش از دل نکشد جرات من

به تکلف اگرم خامه ی بهزاد کنید

نرگس یار به حالم چه نظرهاکه نداشت