حریف سرو بلندش نمی توان گردید

مگر ز چاک گریبان نظر به چاه کنید

خضاب ماتم موی سفید داشتن است

ز مرگ پیش دو روزی کفن سیاه کنید

به هر نهال کز این باغ رست آه کنید

به برق جلوه حسنش کراست تاب نگاه

غنیمت است اگر سیر مهر و ماه کنید