ز هر رهی که بجایی رسید راه کنید

به برق جلوه حسنش کراست تاب نگاه

غنیمت است اگر سیر مهر و ماه کنید

درین قلمرو عبرت کجا امید و چه یاس

به یک قسم که ز ضبط دو لب بجا آید

زبان دعوی صد بحث بی گوا ه کنید

زساز معبد رحمت همین نواست بلند