در خانه نیرنگ حنابندی زینید

درکارگه شیوه تسلیم ، عروجی ست

چندانکه نشان کف پایید جبینید

اینجا طرب وهم اقامت چه جنون است

امروز پی نام و نشان چند دویدن

فردا که گذشتید نه آنید نه اینید

اندیشه هستی کلف همت مردست