گاهی زتکلف ته پا نیز ببینید

اندیشه هستی کلف همت مردست

دامن ز غباری که نداربد بچینید

چون شمع هوس سر به هوا چند فرازید

زین نسبت دوری که به هستی ست عدم را

کم نیست که چون ذره به خورشید قرینید

در عالم تجرید چه فرصت شمریهاست