نفس در آینه گیریم تا سخن گوید

چه ممکن است که عاشق گل و سمن گوید

مگر به یاد تو خون گرید و چمن گوید

زبان حیرت دیدار سخت موهوم است

به عشق عین طلب شوکه دیده یعقوب

سفید ناشده سهل است پیرهن گوید

تمیز کار محبت ز خویش بیخبری ست