کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 57

گلابست گویی به جویش روان

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 54

    گرازنده آهو به راغ اندرون

    #
  2. 55

    همیشه بیاساید از خفت و خوی

    #
  3. 56

    همه ساله هرجای رنگست و بوی

    #
  4. 57

    گلابست گویی به جویش روان

    انتخاب‌شده
  5. 58

    همی شاد گردد ز بویش روان

    #
  6. 59

    دی و بهمن و آذر و فرودین

    #
  7. 60

    همیشه پر از لاله بینی زمین

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 57 از «بخش ۱ - درخت برومند چون شد بلند...» است.