مباد بیخبری حرفی از وطن گوید

زحرف و صوت به آن رنگ محو معنی باش

که جان به گوش خورد گرکسی بدن گوید

بهانه جوست جنون درکمینگه عبرت

ز لاف عشق حذرکن فسانه بسیار است

چه لازم است کسی حرف خون شدن گوید

قبای ناز نیرزد به وهم عریانی