که چشم از دو جهان پوشد وکفن گوید

ز لاف عشق حذرکن فسانه بسیار است

چه لازم است کسی حرف خون شدن گوید

قبای ناز نیرزد به وهم عریانی

مآل کار من و ما خموشی است اینجا

ز شمع می شنوم آنچه انجمن گوید

ز بس به عشق تو گمگشته خودم بیدل