باغ است خانه ای نیست تا میهمان بیایید

فرصت شرر نقابست هنگامه شتابست

گل پای در رکابست مطلق عنان بیایید

گر خواهش فضولیست جز وهم مانعش کیست

امروز آمدنها چندین بهار دارد

فرداکراست امید، تا خود چسان بیایید

ای طالبان عشرت دیگرکجاست فرصت