زین تیغ زنگ فرسود آب اینقدر مجویید

خفت زکفه ما معراج بی وقاری ست

خود سنج انفعالیم سنگ از شرر مجویید

در پیری از سر حرص مشکل بود گذشتن

پا را جدا ز دامن تمکین چه احتمال است

در خانه آنچه گم شد بیرون در مجویید

رنگ پریده ای هست فرصت کمین وحشت