وحشت حسرت به این کمفرصتی مخمورکیست

گلرخان را زین هوس زنار می بندد کمر

چون گهر زین پیش سامان سرشکی داشتم

این زمانم نیست جزحیرت سراغ چشم تر

صورت خمیازه دارد چین دامان سحر

عالمی را از تغافل ربط الفت داده ایم

نیست مژگان قابل شیرازه بی ضبط نظر