به وداع قافله هوس ، دل جمع ناقه کش تو بس

ز پری پیامی اگر بری به دکان شیشه گران مبر

در اعتباری اگر زنی مگذر ز ساز فروتنی

که به کام حاصل مدعا به تلاش ریشه رسد ثمر

نگذشته محمل موج کس ، ز محیط جز به پل گهر

نگهی که در چمن ادب ، هوس انتظار چه عبرتی

چو سحر ز چاک دل آب ده ، به گلی که خنده زند به سر