نرسید دامن همتی به تظلم غم بیکسی

به چه سنگ کوبم از آرزو سر ناکشیده به زبر پر

هوس حلاوت این چمن نسزد به جبهه گره زدن

به هوا چه خط که نمی کشد تری از طبیعت نیشکر

زده ایم دست بریده ای به زمین چو بهله بی کمر

به صفی که تیغ اشارتش کند امتحان جفاکشان

فکند جنون گذشتگی سربیدل از همه پیشتر