در گریبان تامل قطره ها دارد گهر

عالم امکان نمی ارزد به چندین جستجو

زین ره آخر می بری خود را دگر زحمت مبر

محو شوقم ، تهمت آلود فسردن نیستم

قصه ها محو است در آغوش بخت تیره ام

شام من جای نفس عمریست می دزدد سحر

اندکی پیش آ ، که حیرت نارسای جرات است