همچو پروانه به موج شعله ای بسپار پر

دست داری برفشان چون کل در این کلزار زر

داغ می خواهی بنه چون لاله درکهسار سر

تا مگر در بزمگاه عشق پروازت دهند

تو درون خانه مست خواب و در بیرون در

در غمت از حلقه دارد دیده بیدار در

دشمن مشق رسایی نیست جزنفس لعین