آب گهر نسازد استادگی مکدر

سرمنزل تسلی سیر قفای زانوست

فرسخ شماره ای نیست از موج تا به گوهر

حکم صفای فطرت در سکته هم روان است

هرچند ناتوانم ، با ناله پرفشانم

بیمار عشق دور است از التفات بستر

مپسند طبع آزاد تهمت کش تعلق