عجز به سر نمی کشد غیر کدورت از صفا

عشق گر این پیام اوست وای به حال نامه بر

آینه زنگ خورد و رفت صیقل ما چه ممکن است

از شب ما سلام گوی شام تو گر شود سحر

سیر پری ز سنگ کن بی نفس است شیشه گر

طاقت یک جهان طلب در دل بی دماغ سوخت

راه هزار موج زد آبله پایی گهر