طاقت یک جهان طلب در دل بی دماغ سوخت

از شب ما سلام گوی شام تو گر شود سحر

عجز به سر نمی کشد غیر کدورت از صفا

سیر پری ز سنگ کن بی نفس است شیشه گر

راه هزار موج زد آبله پایی گهر

بیدل اگر نشسته ایم راه هوس نبسته ایم

دامن ماست زیر سنگ نی سر ما به زیر پر