درین حدیقه همین خوشه می دهد انگور

ندانم آنهمه کوشش برای چیست که چرخ

ز انجم آبله دار است چون کف مزدور

هجوم آبله اشک پر به سامان است

به خرده بینی غماز عشق می نازیم

که تا به دست سلیمان رسانده ام پی مور

چو غنچه گلشن پوشیده حالتی دارم