در چمن هر جا مهیای پرافشانی است رنگ

ناله خواهد شد ز طوق قمریان فتراک وار

فرق نتوان یافتن در عبرت آباد ظهور

اشک شمع انجمن تا گریه شمع مزار

غنچه می گوید قفس تنگ است پاس شرم دار

راه صحرای عدم طی کردنت آسان نبود

تا نفس سر می زند بنشین و خار از پا برآر