سیر این گلشن مآلش انفعال خرمی ست

چشم تعظیم ازگران جانان این محفل مدار

کوفتن گردد عصا کز سنگ برخیزد شرار

عاقبت سر در شکست رنگ می دزدد بهار

هرچه می بالد علم بر دوش گرد عاجزی ست

نیستان شد عرصه از انگشتهای زینهار