دگر گفت کان را تو دانا مخوان

چنان دان که از دردمندان بود

که از چرخ گردان پذیرد فریب

که او را نماید فراز و شیب

که تن را پرستد نه راه روان

همی خواسته جوید و نام بد

بترسد روانش ز فرجام بد