چو خامه تا نکشی خفت نگون ساری

در این ادبکده جز سر به هیچ جا مگذار

جهان تمام زمین دل است پا مگذار

به حرف هیچکس انگشت ژاژخا مگذار

تظلم ضعفا چند گیردت دنبال

به هر رهی که روی گرد بر قفا مگذار