درت اگر همه دست و دل است وامگذار

جهان قلمرو مشق سیاهکاری نیست

چو امتحان قلم نقطه جابه جا مگذار

مقیم خلوت ناموس بی نشانی باش

قناعت آینه ای نیست مختلف تمثال

غبار خود به ره منت صفا مگذار

ترانه نگه واپسین چه ابرام است