سیماب رو در آتش و روغن در آب باش

بر روی خلق از مژه بسته در برآر

سامان دهر نیست حریف قناعتت

این بحر را به قدر لب خشک تر برآر

خود را ز جرگه بد و نیک این قدر برآر

پشت دوتا تدارک او بار سرکشی ست

تیغ آن زمان که ریخت دم از هم به سر برآر