سبزه را از خواب غفلت چند بردارد بهار

ساعتی چون بوی گل از قید پیراهن برآ

از تو چشم آشنایی آنقدر دارد بهار

کهکشان هم پایمال موج توفان گل است

از صلای رنگ عیش انجمن غافل مباش

پاره هایی چند بر خون جگر دارد بهار

چشم تا واکرده ای رنگ از نظرها رفته است