فرصت عرض تماشا اینقدر دارد بهار

رنگ دامن چیدن و بوی گل از خود رفتن ست

هر کجا گل می کند برگ سفر دارد بهار

جلوه تا دیدی نهان شد رنگ تا دیدی شکست

محرم نبض رم و آرام ما عشق است و بس

از رگ گل تا خط سنبل خبر دارد بهار

ای خرد چون بوی گل دیگر سراغ ما مگیر