درجنون سرداد ما را تا چه سر دارد بهار

محرم نبض رم و آرام ما عشق است و بس

از رگ گل تا خط سنبل خبر دارد بهار

ای خرد چون بوی گل دیگر سراغ ما مگیر

سیر این گلشن غنیمت دان که فرصت بیش نیست

در طلسم خنده گل بال و پر دارد بهار

بوی گل عمریست خون آلوده رنگست و بس