در گریبانی که من دارم سحر دارد بهار

زندگی می باید اسباب طرب معدوم نیست

رنگ هر جا رفته باشد در نظر دارد بهار

زخم دل عمریست درگرد نفس خوابانده ام

کهنه درس فطرتیم ای آگهی سرمایگان

چند روزی شد که ما را بی خبر دارد بهار

چند باید بود مغرور طراوت های وهم