عدم و وجود و امکان همه در تو محو و حیران

من اگر ورع ندارم تو به من چه داری آخر

به فسانه تغافل ستم است چشم بستن

نگهی کزین گلستان به چه گل دچاری آخر

ز برت کجا رودکس که تو بی کناری آخر

چو چراغ کشته بیدل ز خیال گریه مگذر

مژه ات نمی ندارد ز چه می فشاری آخر