نور با ظلمت در این محفل مساوی کرد سر

زین محیطش بیش نتوان برد جز رنج پری

از رگ گردن چو موج آنکس که دعوی کرد سر

در حقیقت هیچکس از هیچکس ممتاز نیست

شاهد بیباکی گردون هجوم انجم است

جوش ساغر داشت کاین طاووس مستی کرد سر

قابل جولان اشکم عرصه دیگر کجاست