می نشاند بال قمری سرو را در زیر تیغ

کای حریفان نیست اینجا عافیت دربار سر

ای فلک در دور چشم و ابروی آن فتنه جوی

از مه نو ناخنی پیداکن و میخار سر

گر کند با قامت او دعوی رفتار سر

دهر اگرگلخن شود سامان عیش من کجاست

یاد رخسار توام داده ست در گلزار سر